نقش انسان‌شناسی در اخلاق بر مبنای تفسیر المیزان
27 بازدید
محل نشر: پژوهشنامه اخلاق شماره 24
نقش: نویسنده
سال نشر: 1293/00/30
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
در جهان‌بینی الهی، هر موجودی که در جهان امکانی سهمی از هستی دارد، از سه مبدأ «فاعلی»، «داخلی» و «غایی» برخوردار است. انسان نیز دارای این مبادی سه‌گانه است و علامه طباطبایی این مبادی را مدخلی برای ورود به نظام اخلاق ترسیم نموده که بر اساس آن می‌توان نقش انسان‌شناسی در اخلاق را در نظر ایشان تبیین نمود. ایشان به مقتضای مبدأ فاعلی انسان، الگوی «اخلاق توحیدی» را مطرح نموده که نه تنها نگرش انسان محدود در این عالم مادی را به سمت اخلاق مابعدالطبیعه ترغیب می‌کند، در تحقق عینی ارزش‌های اخلاقی و نیز ایجاد انگیزه در عامل اخلاقی نیز تأثیر قابل توجهی دارد. همچنین به مقتضای مبدأ داخلی، ضمن تحلیل قوای نفس انسان، الگوی «اخلاق عقلانی» را ارائه نموده و مسئولیت اخلاقی انسان را منوط به بهره‌مندی از درک اخلاقی او دانسته است. ایشان به مقتضای مبدأ غایی، داشتن انگیزه الهی را مهم‌ترین عنصر در اخلاقی‌بودن فعل قلمداد کرده است. در این مقاله تلاش خواهد شد تا ضمن تبیین این مبادی سه‌گانه ناظر به انسان، دیدگاه علامه درباره نقش انسان‌شناسی در اخلاق تبیین و بررسی گردد. روش این مقاله در مراجعه به آرا، استنادی و در تبیین محتوا توصیفی ـ تحلیلی است.
آدرس اینترنتی